وب لاگ اختصاصی علی نصری

اینگونه از دوست پسر ودوست دختر خود ببرید !!

در بین ازدواج هایی که به طور غیرسنتی انجام می شوند، تعداد زیادی دختر و پسر هستند که به دلیل ناتوانی در قطع رابطه دوستی شان، آن را ادامه می دهند. در واقع ازدواج می کنند، چون از ابتدا هدف آشنایی شان ازدواج بوده و با وجود تمام مشکلات و ناهماهنگی هایی که در رابطه شان احساس می کنند، به خاطر عادت به یکدیگر رابطه را تا مرحله ازدواج ادامه می دهند. برای آنها جدا شدن از یکدیگر غیر ممکن است حتی اگر زندگی در کنار همدیگر هم غیرممکن باشد!

1- منطقی صحبت کنید

2- آخرین دیدار را برنامه ریزی کنید

برای خاتمه دادن یک رابطه، موضوع را به صورت حضوری یا تلفنی مطرح کنید. اما اگر می دانید تاب تحمل اصرارهای طرف مقابل برای حفظ رابطه را ندارید، قبل از حضور در محل قرار، همه واکنش ها و پاسخ ها و اصرارهای احتمالی او را پیش بینی کرده و برای آن جوابی آماده کنید. این طور هم ذهن خودتان آماده تر است هم راحت تر او را قانع می کنید که این رابطه سرانجامی نخواهد داشت.

3- یک باره ببُرید(اما نه اینکه بی خبر بروید )

هر هدیه و یادگاری كه از او دارید برگردانید. اگرچه نگه داشتن یادگاری ها درخواستی است که او از شما خواهد داشت اما به یاد داشته باشید همین یادگاری های کوچک و به ظاهر کم اهمیت می توانند در دوران تنهایی و روزهایی که شما از بهم خوردن رابطه تان غمگین هستید ( و البته واکنش طبیعی هر جدایی هم غمگینی است ) شما را وسوسه کند تا رابطه را از سر بگیرید.

4- بی خبر نروید

معمولا حتی اگر وابستگی و علاقه‌ای هم شكل گرفته باشد، می‌بیند كه بعد از 2 یا 3 ماه و حداکثر 9 ماه کم کم به راحتی با مسئله كنار می آیید. اگر رابطه تان رسمی شده و خواستگاری با حضور خانواده ها انجام گرفته است هم بهتر است به همین شكل به خانواده طرف مقابل اطلاع داده شود. هرگز طرف مقابل را در بی خبری نگذارید. یک دفعه نروید و خود را گم و گور نکنید. دلایلتان را بگویید و شجاعانه با ماجرا رو به رو شوید.

5- بعد از جدایی چه کنید؟

بگذارید از او فقط خاطره ای باقی بماند، مثل دوستی که یک روز در قطار ملاقات کرده اید و مسیر هر دو شما بعد از چند ساعت از هم جدا شده و به سمت مقصد متفاوتی رفته اید.

 نظریه :این نکته قابل ذکر است که موضوع  احساس واثرات ان  از بخش لیمبیک ( سمت راست مغز ) منشاء میگیرد ودارای دو مرحله تکوینی است؛ ابتدا بدون ثبات وناپایدار است وتا زمانی که ثبات پیدا نکرده عشق مجازی نام دارد واز "هوس" دستور میگیرد  که در روانشناسی خود کاذب گفته میشود   . در صورتی که این احساس با بخش منطقی مغز رابطه پیدا کند وسپس پذیرفته شود "عشق حقیقی " پدید میاید  که ثابت وپایدار است .در اینجا احساس  از "خود حقیقی " فرمان  میگیرد 

منبع: گروه سبک زندگی سیمرغ/ /tebyan.net

نظریه پرداز ,گرداوری , تنظیم :  دکتر علی نصری/nasriali .M.A